با اینکه اینجا کلی امکانات نسبت به پلتفرم قبلی داره ولی انگیزه ای برای نوشتن عمیق ندارم. هر روز چند تا پست می نویسم ولی علاقه ای بهشون ندارم . ایده ی کسب درامد از وبلاگ ایده قشنگیه ولی ارتباطات و نوشته هامو دلی نمی کنه . برای خنده بگم، به دل نگیرین ولی انگیزه گرفتم برا مسافرت خارجی فقط برا اینکه اونجا نت وصله. فقط برا اینکه دوباره چند روز بی دغدغه بتونم دفترچه خاطرات مجازیمو بخونم. شاید یه سری دوستایی که هر روز نوشته هامونو می خوندیم چیزی نوشته باشن . در این حد حاضرم هزینه خرج سفر کنم ولی پول تو جیب مافیای کانفینگ نره.

شبیه حس انفرادی نیست؟